Jesse: Blog ZEPA training 1

ZEPA Challenge 2016 is geslaagd!
28 oktober 2016
Toen kon Robin nog lachen
Robin: Blog ZEPA ‘Een rit met een nare afdronk’
19 april 2019

Jesse: Blog ZEPA training 1

Vrijdag 22 maart, de eerste ZEPA training gaat van start. Vijf man sterk en goed uitgerust staan we voor de deur van Princenhof Park 19. Nouja goed uitgerust.. Ik bleek zelf toch wat minder goed voorbereid: zonder helm en zonder wielrenschoenen. En daar nog bovenop: met een fiets uit de jaren zeventig. Na een lichte aarzeling dan toch de weg op, want je moet er wat voor over hebben! Enthousiasme straalt er vanaf bij de deelnemers, al is het wel even aftasten: hoe rijd ik bij iemand in het wiel, wat te doen met automobilisten, en hoe ga je om met tegenliggers op dunne weggetjes en fietspaden. Het is een prachtig stukje fietsen van Odijk naar Langbroek met kasteeltjes en mooie vergezichten over het Utrechtse landschap. Maar helaas krijg ik hier niet zo veel van mee als rookie, zo gefocust probeer ik te zijn op mijn fietstechniek en de veiligheid. Enfin, het niveau is goed te doen en het gaat ook aardig ware het niet dat ik rond Wijk bij Duurstede een van mijn daglenzen kwijtraakte. No worries laat ik de anderen weten, ik kan eenogig deze rit uitrijden (wat heel dapper klinkt, maar mijn sterkte is niet heel hoog..). De rest gaat inmiddels als een speer voorruit. Marc stelt voor om een sprintje te trekken op een mooi aangelegd, recht stuk fietspad bij Cothen. Hier zegt de groep geen nee tegen. Pieter en Marc gaan natuurlijk moeiteloos richting de 30 km/u met tegenwind en in de koppositie. Maar de jonkies (Pim, Robbert en ikzelf) laten onszelf niet kennen, wij trappen hem op zijn staart om de profs bij te kunnen benen. En wat blijkt, met adrenaline en wilskracht kom je een heel eind. De vraag die in mij naar boven komt: kunnen wij ook deze mentale kracht inzetten tijdens de rit naar Parijs, na twee etappes gefietst te hebben en dan nog een derde te gaan hebben. Met jeugdige overmoed denk ik: no worries, ik was dat varkentje wel even! Zo rijden we richting Werkhoven en via Odijk weer terug naar de thuisbasis in Driebergen. Daar aangekomen zijn we voldaan over de rit, ook al was de totaal afgelegde afstand enkel een rondje van 30 km. Ondanks de tevredenheid neemt Pieter mij toch even apart. “Jesse”, zegt hij met een serieuze ondertoon: “je moet wel nog flink oefenen hoor”. Mijn zelfvoldane terugblik op mijn rit blijkt toch door anderen net wat anders ervaren te zijn. Een eerste training bevat dus een eerste wijze les als het om de ZEPA challenge gaat: oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Goed om hier op 22 maart achter te komen, nog 2 maanden van trainingen te gaan!

Comments are closed.